http://www.dluga-lufa.theolimp-club.info Akademia wojskowa en-us Sun, 05 Sep 2010 05:37:18 +0200 Sun, 05 Sep 2010 05:37:18 +0200 Log1 CMS biuro@4poziiiom.pl biuro@4poziiiom.pl 60 http://www.dluga-lufa.theolimp-club.info/index.php?q=transporteruniversalcarrier Gąsienicowy transporter opancerzony Universal Carrier Mkl Był to lekki, odkryty, gąsienicowy transporter opancerzony, konstrukcji angielskiej, przeznaczony do wykonywania rżnorodnych zadań bojowych i transportowych. Pojazd ten był wynikiem długoletnich prac konstrukcyjnych inż. J. Cardena i kpi V. Loy-da, wwczas pracownikw firmy Vickers--Armstrong w Newcastle, i stanowił rozwinięcie tzw, tankietek Carden-Loyd z końca iat dwudziestych. W 1936 roku armia angielska przyjęła do uzbrojenia 3 odmiany transporterw: Cava!ry Carrier, Bren Carrier oraz Scout Carrier - rżniące się pewnymi szczegłami. W 1939 roku zamiast tych pojazdw do produkcji skierowano znormalizowany, uniwersalny pojazd jednego typu zwany Univer-sai Carrier. Produkowany był przez kilka firm angielskich (w czasie wojny zbudowano tu ponad 35 000 wozw), jak rwnież w Kanadzie (zakłady Ford Motor Co. wyprodukowały 28 992 wozy), Australii (zbudowano 5501 pojazdw), a nawet w Nowej Zelandii (zbudowano 540 wozw). Łączna produkcja w czasie wojny wyniosła ponad 75 000 transporterw w rżnych odmianach (rżnice w silniku, moście napędowym itp.), o rżnym przeznaczeniu (pojazd transportowy, do przewozu ckm, do przewozu moździerza, do holowania armat ppanc, obserwacyjny, łączność itp.), z rżnym uzbrojeniem i wyposażeniem. W ramach Lend Lease" z W. Brytanii i Kanady do ZSRR wysłano 2560 wozw Uni-versal Carrier Mk 1. http://www.dluga-lufa.theolimp-club.info/index.php?q=transportermk-1wlwp Transportery Mk 1 w LWP Transportery opancerzone Universal Carrier Mk 1 (znane lepiej wśrd polskich załg tylko jako Mk 1 - pod tą nazwą występowały też najczęściej we wszystkich meldunkach i sprawozdaniach) przekazywane były sukcesywnie przez Związek Radziecki w czasie formowania nowych oddziałw wojsk pancernych WP, od połowy 1944 roku. Pierwsze pojazdy Mk 1, w liczbie 9 sztuk, dostarczono w sierpniu 1944 roku na stację Berdyczw z przeznaczeniem dla trzech brygad pancernych formowanego w tym rejonie 1 korpusu pancernego. Pźniej otrzymały je rwnież i inne jednostki pancerne WP, głwnie jednak te, ktre weszły w skład 2 armii WP. W sumie w 1944 roku i do końca stycznia 1945 roku Wojsko Polskie otrzymało prawdopodobnie 52 transportery opancerzone Mk 1. Posiadały je następujące jednostki i związki: W 1 arrriiś WP: - 4 pułk ciężkich czołgw - 3 transportery Mk 1, przy czym ustalony został numer tylko jednego z nich: T 51016 1, dwa pozostałe oddano do naprawy w początkach czerwca 1945 roku; wszystkie pojazdy pułk otrzymał jesienią 1944 roku. 1 W ewidencjach jednostek WP pojazdy Mk 1 zapisywane były wg numerw oryginalnych serii angielskich, pod ktrymi występowały one w asmi angielskiej. Numery te matowane były najczęściej w trzech miejscach pojazdu: na bocznych płytach kadłuba w przedniej jego części orasc na tylnej płycie kadłuba w grnej częśi. W 2 armii WP: w jednostkach 1 korpusu pancernego wg meldunku z 14 kwietnia 1945 roku podano numery (stan niepełny, prawdopodobnie bez wozw 25 pas oraz 2 batalionu motocyklowego) następujących 20 pojazdw: T 18966, T 18997, T 19426, T 19468, T 50780, T 50841, T 50857, T 50869, T 50912, T 50913, T 50917, T 50990, T 51005, T 51014, T 51032, T 51699, T 51702, T 51727, T 51735 oraz T 51754. Przydział tych pojazdw do wyszczeglnionych wyżej i niżej jednostek nie został ustalony; - 2 brygada pancerna - 3 transportery Mk 1 o nie ustalonych numerach, otrzymane w sierpniu 1944 roku; - 3 brygada pancerna 3 transportery Mk 1 o nie ustalonych numerach, otrzymane w sierpniu 1944 roku; - 4 brygada pancerna - 3 transportery Mk 1 o nie ustalonych numerach, otrzymane w sierpniu 1944 roku; - 1 brygada piechoty zmotoryzowanej 10 transporterw Mk 1 o nie ustalonych numerach, otrzymane jesienią 1944 roku; - 25 pułk artylerii samobieżnej - 4 transportery Mk 1 o nie ustalonych numerach, otrzymane w październiku 1944 roku; 2 batalion motocyklowy - 11 transporterw Mk 1 w większości o nie ustalonych numerach; znane są numery tylko dwch pojazdw T 50736 oraz T 50806; - 5 pułk ciężkich czołgw - 3 transportery Mk 1 o numerach T 50778, T 50847 oraz T 51760, otrzymane 20 października 1944 roku. W jednostkach szkolnych: - Oficerska Szkoła Broni Pancerne] -9 transporterw Mk 1; z tego 6 pojazdw o numerach: 2889, 5942, 6380, 6414, 6458 i 6556, otrzymała ona z Bazy Remontowej nr 2 w Moskwie, a 3 pojazdy o numerach: T 50835, T 50953 oraz T 50957, przekazano jej jesienią 1944 roku poprzez 40 magazyn broni sprzętu pancernego, z wyposażenia rozformowanego 6 pułku ciężkich czołgw; - 3 szkoiny pułk czołgw - 2 transportery Mk 1 o numerach T 5678 i T 5682 otrzymane 12 iipca 1944 roku z Bazy Naprawczej nr 2 w Moskwie. W brygadach pancernych formowanych w drugiej połowie 1944 roku transportery Mk 1 stanowiły (zamfast wcześniej używanych samochodw pancernych BA-64) wyposażenie plutonw zwiadowczych kompanii dowodzenia. W 1 brygadzie piechoty zmotoryzowanej transporterami posługiwali się zwiadowcy kompanii rozpoznawczej. W 4 i 5 pułkach ciężkich czołgw oraz w 28 pułku artylerii samobieżnej wozy te znajdowały się w stanie plutonw dowodzenia. Oficerska Szkoła Broni Pancernej oraz 3 szkolny pułk czołgw używały tych pojazdw do nauki jazdy. W 2 batalionie rozpoznawczym istniała, w miejsce kompanii samochodw pancernych BA-64, kompania transporterw opancerzonych. Podczas działań transportery Mk 1, znacznie lepiej mogące pokonywać teren i bezdroża niż pojazdy kołowe, używane były głwnie do wykonywania zadań rozpoznawczych, chociąż wykorzystywano je rwnież do utrzymania łączności między pododdziałami, przewozu amunicji, zaopatrzenia, ewakuowania rannych, konwojowania kolumn samochodowych itp. Po zakończeniu działań wojennych, w lipcu 1945 roku, stan transporterw Mk 1 wynosił prawdopodobnie 39 pojazdw. W drugiej połowie roku wiele z nich poddano generalnej naprawie. W początkach 1946 roku część z nich zgrupowano w 1 batalionie rozpoznawczym oraz w 2 batalionie motocyklowym, resztę zaś przekazano KBW. W pźniejszych czasach transportery Mk 1 wycofano z uzbrojenia. http://www.dluga-lufa.theolimp-club.info/index.php?q=danetechnicznemk-1 Dane takiyczno-techniczne gąsienicowego transportera opancerzonego Universaf Carrier Mk 1: masa 3,7 t; załoga - 3 łudzi; wymiary - długość 370 cm, szerokość 194 cm, wysokość 157 cm, prześwit 22 cm; uzbrojenie typowe (angielskie) 1 rusznica przeciwpancerna Boys" 14 mm, 1 karabin maszynowy 7,7 mm Bren, 1 pistolet maszynowy 11,43 mm; amunicja - do rusznicy 80 nabojw, do km 900 nabojw, do pm 250 nabojw, 10 ręcznych granatw obronnych F-1; pancerz - nitowany (były rwnież modele z pancerzem częściowo lub całkowicie spawanym) z płyt walcowanych grubości 7-10 mm; napęd - silnik gainikowy, 4-suwowy, widlasty, 8-cy!indrowy Ford GAE (lub GAEA), średnica cylindra 77,8 mm, skok tłoka 95,3 mm, pojemność 3600 cm3, stopień sprężania 6, moc maksymalna 47,8 kW (65 KM) przy 2840 obn/min., chłodzony płynem; paliwo benzyna, pojemność zbiornikw paliwa 90 !, zużycie paliwa ok. 50 1/100 km; ukiad napędowy ' sprzęgło głwne jednotarczo-we suche, skrzynia przekładnfowa mechaniczna, 4 biegi do przodu, 1 do tyłu, złącze mufowe, mechanizm rżnicowy z hamulcami bocznymi, koła napędzające gąsienice; podwozie 6 pojedynczych kł nośnych z bandażami gumowymi o zawieszeniu mieszanym (dwa przednie zblokowane, tylne niezależne), zawieszenie na resorach spiralnych, 2 pojedyncze koła podtrzymujące grną część gąsienicy, koła napinające z przodu, kadłuba/ napędowe z tyłu, gąsienice metalowe, dwugrzębieniowe jednosworzniowe, w każdej taśmie 160-167 ogniw, szerokość gąsienicy 241 _ mm, podziałka 43 mm, rozstaw środkw gąsienicy 1600 mm, długość oporowa gąsienicy 1510 mm; instalacja elektryczna - jednoprzewodowa V; łączność - zewnętrzna, radiostacja nr 11; osiągi - moc jednostkowa 14,9 kW/t (20,3 KM/t), prędkość maksymalna 40 km/h, zasięg po drodze 180 km, w terenie 120 km; pokonywane przeszkody/- nacisk jednostkowy na podłoże- 0,5 kg/cm2, wzniesienia 28, rowy szerokości 160 cm, ściany wysokości 50 cm, brody głębokości 60 cm. http://www.dluga-lufa.theolimp-club.info/index.php?q=transporteropancerzonytopas Gąsienicowy transporter opancerzony TOPAS W końcu lat pięćdziesiątych kierownictwo Czechosłowackiej Armii Ludowej sformułowało szczegły nowego planu zwiększenia mane-wrowości piechoty i wojsk zmechanizowanych na wspłczesnym polu walki. Z taktyczno-operacyjnego punktu widzenia zaistniała konieczność budowy i dostarczenia jednostkom piechoty perspektywicznego transportera opancerzonego, zdolnego nie tylko do działań na lądzie, lecz rwnież do pokonywania dużych przeszkd wodnych wpław i prowadzenia walki w czasie'pływania. Podjęto decyzję wyposażenia wojsk w dwa typy transporterw opancerzonych kołowych i gąsienicowych. W klasie kołowego transportera opancerzonego konstruktorzy czescy opracowali oryginalny pojazd SKOT, Natomiast gąsienicowy transporter opancerzony oparty został na konstrukcji radzieckiej, pojeździe BTR-50P. Zakupiono licencję tego wozu i przy wspłpracy z radzieckimi partnerami, ktrzy rwnież byli zainteresowani dalszą modernizacją BTR-50P, dokonano wielu ulepszeń pojazdu. Transporter ten zbudowany został na podwoziu czołgu pływającego PT-76. Wykorzystując dobre zdolności nawigacyjne, dużą pojemność i wewnętrzną objętość czołgu opracowano nowy pojazd, ktry przyjęty został do uzbrojenia Armii Radzieckiej w początkach lat pięćdziesiątych pod nazwą BTR-50P. BTR-50P rżnił się od czołgu przede wszystkim brakiem wieży obrotowej z zamontowaną w niej armatą. Ściany kadłuba w miejscu przedziału bojowego podniesiono, tworząc odkryty przedział desantowy mieszczący swobodnie kilkunastu żołnierzy z pełnym wyposażeniem bojowym. Ładowność transportera oraz wymiary przedziału transportowego pozwalały na przewożenie dość dużego (do 2000 kg) ładunku w postaci amunicji, zaopatrzenia, lżejszej broni zespołowej (jak: moździerze, działa bezodrzutowe, a nawet armaty małych i średnich kalibrw) oraz lekkich samochodw osobowych. W toku dalszej modernizacji opracowano kolejne odmiany transportera BTR-50PK z całkowitym opancerzeniem przedziału desantowego (zakryte), bardziej dostosowane do warunkw pola walki, na ktrym może być użyta broń jądrowa. Ta odmiana BTR-50 nie jest przeznaczona do przewozu większych ładunkw (chociaż można je ustawiać na zewnątrz kadłuba, na tylnej grnej płycie); wykorzystano ją za to do budowy innych modeli pochodnych, jak np. wozy dowodzenia BTR-50PU, sztabowe itp. http://www.dluga-lufa.theolimp-club.info/index.php?q=topaswsubiecywilnej Warto dodać, że wozy typu BTR-50 znalazły też dość szerokie zastosowanie nie tylko w wojsku, lecz i w służbie cywilnej, w rżnych gałęziach gospodarki narodowej ZSRR. Między innymi na podwoziu transportera zbudowano pojazd Pingwin" przeznaczony do eksploatacji arktycznych i z powodzeniem wykorzystywany w trudnych warunkach polarnej zimy. Pingwin" miał znacznie rozbudowany i wyższy kadłub, poszerzone gąsienice, zbiorniki paliwa większej pojemności oraz usprawniony system wentylacji i wydajniejszego ogrzewania. W Czechosłowacji prace modernizacyjne nad transporterem BTR-50P rozpoczęto w 1958 roku. Za punkt wyjścia wzięto konieczność pełnej typizacji i unifikacji z całością sprzętu znajdującego się w wyposażeniu wszystkich armii państw-członkw Układu Warszawskiego. Pojazd, będąc na ogł nowoczesną konstrukcją, miał jednak pewne urządzenia i zespoły już nie odpowiadające zwiększonym wymaganiom. W związku z tym w trakcie opracowywania projektu największą uwagę zwrcono na: zwiększenie maksymalnej i przeciętnej technicznej prędkości jazdy po lądzie niezależnie od rodzaju terenu, zwiększenie możliwości manewrowania wozem, zwiększenie żywotności i pewności niektrych zespołw oraz zmniejszenie zużycia paliwa, zwiększenie zasięgu działania, dostosowanie pojazdu do prowadzenia walki w warunkach użycia broni jądrowej, umożliwienie załodze transportera prowadzenia ognia i walki z wnętrza pojazdu. Wszystkie te założenia zostały zrealizowane przez konstruktorw czeskich, ktrzy wyposażyli zmodernizowany wz w nowocześniejszy układ przeniesienia mocy (transmisji) w postaci skrzyni przekładniowej zblokowanej z planetarnymi mechanizmami zwrotniczymi z podwjnym doprowadzeniem mocy; rozwiązanie wzorowane na konstrukcji AK 7-200 z 1942 roku (tego typu mechanizmy zwrotnicze posiadał niemiecki czołg Pantera") znacznie ułatwiło prowadzenie transportera i jeszcze bardziej zwiększyło jego zwrotność. http://www.dluga-lufa.theolimp-club.info/index.php?q=najnowszageneracjatopas Wz otrzymał rwnież silnik o mocy większej o 44,1 kW (60 KM); oryginalny BTR-50P miał silnik mocy 176,5 kW (240 KM), natomiast w wozie TOPAS zastosowano ten sam silnik, lecz z turbodoładowaniem (sprężarka PDH-10RN czeskiej konstrukcji), co zwiększyło moc jednostki napędowej do 220,7 kW (300 KM). Mimo nieznacznego wzrostu masy oglnej pojazdu nowy silnik zapewniał większą moc jednostkową (do 14,7 kW - 20 KM/t); prędkość maksymalna transportera wzrosła do 60-62 km/h po szosie (BTR-50P rozwijał prędkość maksymalną na lądzie 45 km/h, w wodzie 10,2 km/h) i do 10,8 km/h w wodzie. Rwnież kadłub pojazdu uległ pewnym zmianom; w przedniej, grnej płycie wykonano dodatkową wieżyczkę dla trzeciego członka załogi (zależnie od wersji jest to m.in. strzelec uzbrojenia pokładowego transportera); wz otrzymał wydajniejszy system, filtrowentylacyjny oraz całkowite opancerzenie przedziału desantowego. Wszystkie te usprawnienia podniosły w istotny sposb walory bojowe pojazdu i znacznie odmłodziły" konstrukcję, stwarzając perspektywy na następne lata, Zmodemizowony transporter otrzymat nazwą TOPAS (skrt pełnej nazwy Transporter Obrneny PASovy; transporter pancerny, gąsienicowy) i przyjęty został do uzbrojenia jednostek zmechanizowanych Czechosłowackiej Armii Ludowej jako OT-62 (Obrneny Transporter wzr 1962). Seryjne pojazdy zaczęto przekazywać jednostkom w 1963 roku. W Czechosłowacji transporter TOPAS używany jest w kilku wersjach: 1 - jako pojazd podstawowy, bez stałego uzbrojenia; 2 - z małą wieżyczką obrotową, w ktrej na stałe umocowany jest 7,62 mm karabin maszynowy, a na zewnątrz - pancerzownica (Taras-nice 21) kalibru 82 mm służąca do obrony przeciwpancernej; 3 - jako wz sztabowy odpowiednio przystosowany do pracy oficerw sztabowych; 4 - jako wz łączności i dowodzenia z dodatkowym kompletem radiostacji rżnych typw. Niektre odmiany pojazdu dostarczone zostały także państwom arabskim. W ramach umw gospodarczych i wspłpracy między Polską a Czechosłowacją, dwoma członkami Układu Warszawskiego, transportery opancerzone TOPAS dostarczone zostały Polsce i przyjęte w początkach lat sześćdziesiątych do uzbrojenia Wojska Polskiego. W wozy tego typu wyposażono niektre jednostki zmechanizowane, między innymi pododdziały Jednostki Obrony Wybrzeża - żołnierzy w niebieskich beretach. Z racji właściwości trakcyjnych oraz możliwości pływania, nawet w trudnych warunkach nawigacyjnych, TOPASy są sprzętem szczeglnie użytecznym dla niebieskich beretw", rwnie często działających na lądzie jak i na wodzie, przewożonych okrętami desantowymi Marynarki Wojennej i lądujących wprost z morza.